Organen of baby te koop?

Organen of baby te koop? – Pools netwerk koopt babies en ontvoerd kinderen voor islamitsche bendes in Duitsland, België, Nederland en ook voor de “huismarkt” in Polen. Kinderen vanaf vier jaar worden geprostitueerd in bordeelhuizen in Duitsland, België, Polen en ook ons eigen Nederland. Nederland staat trouwens bovenaan in de lijst met landen in Europa met meeste (geregistreerde) slachtoffers van mensensmokkel. 

Sommige pedofielen betalen grof geld voor een VIP behandeling waarbij het kind een dusdanig wreed misbruik ondergaat dat het komt te overlijden of de pedofiel vermoord het kind na het misbruik. De organen worden vervolgens verkocht via het criminele mensensmokkelnetwerk. Kinderen die de VIP behandeling niet ondergaan worden op een leeftijd van ongeveer 14 “opgeruimd” omdat door het langdurige drugsgebruik hun organen niets meer waard zijn.

De kinderen worden meestal gekocht van vrouwen in Polen terwijl deze nog zwanger zijn. Onder andere op deze website worden de kinderen aangeboden met advertenties zoals deze: “SZUKAM
Szukamy dziewczyny uczciwej ktora jest w ciazy z dziewczynka i nie moze sie dzieckiem zajac, pomóżmy sobie nawzajem prosze o kontakt joannawerner1980@wp.pl” vertaling: “IK ZOEK
We zijn op zoek naar een eerlijk meisje dat zwanger is van een meisje en niet voor het kind kan zorgen, laten we elkaar helpen, neem dan contact op met joannawerner1980@wp.pl.”.

Poolse mensenhandelaarnetwerken kopen de babies, de moeder schrijft in het ziekenhuis de handelaar in als vader van het kind en het kind vertrekt naar een ander land met de handelaar. Daar plaatsen de bendes de kinderen bij “pleegouders” waarna het kind rond de leeftijd van vier in een van de “huisbordelen” geplaatst zal worden. Deze “huisbordelen” zijn vrijwel uitsluitend in handen van Islamitsche bendes gezien hun cultuur en religie (bij monde van de poolse handelaren) geen probleem hebben met seks met kinderen. Naast de vier landen eerder beschreven in het artikel noemen we ook nog even het Verenigd Koninkrijk. Hier is het Rotherham schandaal een voorbeeld van hoe Islamitische bendes zich richten op handel en uitbuiting van westerse kinderen.

Organen of baby te koop? – Van vier tot de dood

De kinderen (leeftijd  4) krijgen ongeveer wekenlijks een “klant”. Op deze dag, het misbruik duurt vaak vele uren tot een volle dag soms inclusief nacht krijgt het kind cocaïne of methamfetamine om het misbruik te vergemakkelijken. Daarna krijgt het kind “verzorging” om het klaar te maken voor het volgende misbruik. Is een kind volledig uitgeput vervangen de uitbuiters het kind met een ander zodat het misbruik door kan gaan. De kinderen verlaten de “bordeelhuizen” nooit, gaan niet naar school en leven enkel in een cyclus van drugsgebruik (drogering) en misbruik.

Zijn de kinderen (als ze het tot zover overleven) uiteindelijk rond de 14 worden ze “opgeruimd” omdat hun organen niets meer waard zijn, ze worden in koele bloeden vermoord. Sommige hebben iets meer “geluk” en gaan naar “reguliere” bordelen om daar verder te werken. De kinderen zijn door het drugsmisbruik en het seksueel misbruik, gebrek aan normaal sociaal contact vaak halve zombies. Ze zijn niet in staat tot enige vorm van verzet, zorgen voor zichzelf en blijven vaak tot hun dood (wat gepaard gaat met orgaanverkoop of het moment dat hun organen hun waarde door drugsgebruik hebben verloren) werken in de bordelen. Zijn er kinderorganen nodig worden kinderen op de leeftijd van het kind wat het orgaan nodig heeft vermoord en “geoogst”.

Organen of baby te koop? – Filmpjes op het darkweb

De onbruikbare kinderen eindigen vaak in snuffilms op het darkweb. Verstikking tijdens de seks is een populaire manier om de kinderen “op te ruimen”. Ook het “simpelweg” doodneuken van de kinderen is hoewel iets minder “standaard” dan het verstikken een vrij vaak gebruikte methode. De kinderen ondergaan dermate gruwelijk misbruik dat ze zwaar bloedend aan “hun lot overgelaten worden” men filmt het “leeglopen” tot het kind sterft. Seks met een dermate hoge perversie verziekt de geestelijke gesteldheid van de kinderen, het moment dat ze de dood in de ogen zien, de laatste film is iets wat ze “gewoon” ondergaan zoals al het eerdere misbruik.

Rond de leeftijd van 12 hebben de kinderen vaak toch wel enig besef van de monsterlijke omstandigheden waarin ze zich verkeren. Sommige snijden uit wanhoop hun eigen polsen door of smeken hun verkrachters ze te verstikken. De dood is in hun ogen de enige uitweg uit de jarenlange uitbuiting. De vaak europese verzorgsters, vrouwen die moeten zorgen dat de kinderen tot de tijd van opruiming in leven blijven zijn volgens een verkoper van de kinderen ook totaal gestoord. Twee die hij persoonlijk sprak hadden ook hun eigen kinderen in het misbruiknetwerk gebracht.

Organen of baby te koop? – De jacht op kinderen start met de moeders

De mensenhandelaren richten zich op de moeders. Vaak arme, kwetsbare vrouwen. Ze spreken af, gaan naar een feestje en met een groepje proberen ze de moeders zo ver te krijgen dat ze hun kind verkopen. Soms gaat het vrij snel, soms groomen ze de moeders voor maanden. Alles doet men eraan om het kind te krijgen. Ze kopen de kinderen voor enkele duizende euro’s 5 of 10. Soms “stelen” ze de kinderen en betalen ze niets of slechts een paar honderd.

Is een kind “lelijk” worden de organen verkocht. Is een kind “mooi” gaat het naar een bordeelhuis. Organen hebben altijd voorrang. Het leverd meer op en is minder werk. Is er met spoed een orgaan nodig, snijden ze het uit een kind wat al in een bordeelhuis zit. De moeders maakt het vaak niets uit wat er met het kind gebeurt. Of het “geoogst” zal worden of in de prostitutie terecht komt kan ze niets schelen. Soms krijgen ze te horen dat het kind “geadopteerd” zal worden en een goed leven krijgt bij een rijk of in ieder geval rijker gezin. In werkelijkheid beland het kind in het bordeel of worden de organen verkocht. “Spare-parts” noemen ze het als een kind gebruikt zal worden voor organen. “Dollie” (meisje) of “merchandise” (jongen) als het in een bordeelhuis terecht dient te komen.

Hoewel het de mensenhandelaren vooral om de kinderen te doen is, snelle winst nemen ze de moeder soms op de koop mee. De moeder krijgt te horen dat het kind in het buitenland geadopteerd is en reist mee voor de afhandeling. Eenmaal aangekomen maken ze de moeder en het kind verslaafd aan drugs. Het kind komt in een bordeelhuis of men haalt de organen eruit, de moeder komt in een bordeel terecht en ondergaat net als het kind uitbuiting en misbruik.

Het kind “betaald” voor het verblijf en kosten als voeding met het misbruik waar pedofielen vaak veel geld voor betalen. De moeder “betaald” haar verblijf met seks in het bordeel. De handelaren krijgen geld voor de “goederen” (moeder en kind) en de bendes die de bordelen runnen verdienen aan de seksuele uitbuiting. Op het moment dat er organen nodig zijn, worden die uit het kind gesneden en indien er organen van een volwassene nodig zijn snijden ze het uit de moeder. De organen leveren op de zwarte markt enorm veel geld op, hier vangt men de meeste winst.

Voor de adoptie van de kinderen trouwen de moeders met een moslim. Deze adopteerd het kind en neemt het mee naar een Arabisch land, vaak Egypte. Hier veranderd de vader de voor- en achternaam van het kind. Dan vliegt de vader terug naar Europa en komt het kind in een van de bordeelhuizen in Duitsland, België, Polen of Nederland terecht. Niemand zal ooit zoeken naar het kind, spoor stopt na de naamsverandering in Egypte. De moeders die vaak veel geld in het vooruitzicht krijgen voor de verkoop, worden zelf in bordelen tewerk gezet, of geoogst voor organen.

Organen of baby te koop? – De werkwijze van de Arabieren

De bordeelhuizen zijn vrijwel uitsluitend in handen van de Arabieren. Vanuit hun cultuur en geloof zijn er vrijwel geen problemen met het feit dat er seks is met kinderen. De kinderen zijn daarnaast Europees, vaak komen ze uit Polen of Oekraine. Het zijn ongelovige en dus maakt het niet uit wat men er mee doet. Een van de mannen stapt in het huwelijk met de moeder, de moeder gaat naar het bordeel, vader vliegt heen en weer om de naam te veranderen en bij eventuele problemen in het bordeelhuis kan men aantonen dat het kind bij de vader woont. Voor opsporingsdiensten en politie is het daardoor vrijwel onmogelijk iets te doen zonder harde bewijzen voor misbruik.

De pedofielen worden opgehaald en gebracht naar de bordeelwoning, weer een mechanisme om alles veilig te houden. Wil een klant een kind wurgen, verkrachten tot het sterft dan moet deze het van tevoren aangeven. Een team staat in zo een geval gelijk klaar om de organen te “oogsten”. Soms bloed een kind dood na de seks, ook in zo een geval verkoopt men de organen. De Arabieren martelen de kinderen ook, de kinderen hun benen, armen worden gebroken, hun anus uitgescheurt. Om de seks te vergemakkelijken. Er zijn in de bordeelhuizen steriele kamers, waar men de organen kan oogsten. Als er een orgaan nodig is, plant men vaak een afspraak met een pedofiel die een kind wil doden. Zo maakt men de meeste winst. Het doden van een kind kost meer dan enkel het misbruiken. De organen gaan gelijk naar een koper en zo is er dus maximale winst.

Een inkijkje in deze duistere wereld kun je hieronder zien in de docu: Eyes of the Devil

Bekijk ook:

 

Leave a Reply