Cyberpunk 2077 eindelijk speelbaar?

Cyberpunk 2077 eindelijk speelbaar? – Deze week trad CD Projekt Red naar buiten om te zeggen dat ze “tevreden” waren met de huidige prestaties van Cyberpunk 2077. De beruchte RPG daalde vorig jaar tot publieke verontwaardiging vanwege frequente crashes, grafische glitches en framesnelheden die lager waren dan een PowerPoint-presentatie.

Het was echter nog steeds een goede game in de kern, dat wil zeggen het idee was leuk, de uitwerking tja het is een beetje als een taart bakken die volledig in elkaar stort op het moment dat je hem uit de oven haalt. Het spel bevatte een fascinerende wereld, een aantal geweldige voice-acting en ijzersterke vuurgevechten. Helaas was de game het meest spraakmakende geval van crunch-cultuur en overhyping.

Cyberpunk 2077 eindelijk speelbaar?

Om te zien of deze game zichzelf eindelijk had verzilverd, heb ik drie uur van de game gespeeld om te zien of deze verbeteringen zijn aangebracht en hoe uitgesproken ze zijn. Voor de context heb ik het op een PS5 gespeeld. Hoewel het grootste deel van de meest beruchte problemen betrekking had op hardware van de laatste generatie, ondervond ik nog steeds talloze bugs en glitches tijdens mijn eerste run met het spel.

Om dit een verteerbaar artikel te maken, zal ik het in drie delen opsplitsen. Dit zijn crashes en framedrops, grafische glitches en wereldproblemen. Deze houden ook alleen rekening met de technische prestaties van het spel in plaats van met de meer subjectieve elementen van het spelontwerp.

!!!Als waarschuwing bevat dit artikel ook enkele verhaalspoilers!!!

Crashes en framerate-dalingen

Ik ben blij te kunnen melden dat ik in mijn tijd met de game geen enkele crash of significante framedrop heb meegemaakt. De game was perfect stabiel en liep met een boterzachte framesnelheid. Zelfs wanneer de actie intens werd, zoals tijdens een enorme schietpartij in Clouds nadat ik een stealth-poging had verprutst, waren er helemaal geen framedrops.

De laadtijden waren echter nog steeds pijnlijk traag. Deze schermen zijn vrij zeldzaam, dus het is geen groot probleem, maar het is nog steeds een grote ergernis wanneer ze opduiken. Het starten van de game duurde voor mij gemiddeld 90 seconden, terwijl de laadschermen in de game ongeveer 30 seconden duurden. Dit wordt nog erger wanneer je Assassins Creed Valhalla opstart, een andere enorme open-wereldgame uit 2020, en superkorte laadtijden op PS5 ervaart.

De belangrijkste attractie van de glimmende nieuwe consoles was de bijna eliminatie van laadschermen, dus het is bedroevend om te zien dat een van zijn vlaggenschiptitels er niet van profiteert. Maar als je eenmaal voorbij die langzame rode balk bent, loopt het spel perfect.

Grafische problemen

Dit is waar ik enigszins begon te twijfelen aan de aanvaardbaarheidsstandaard van CD Projekt Red. Hoewel het verre van hoe slecht het was bij de lancering, waren er nog steeds enkele in het oog springende problemen. Het meest voor de hand liggende probleem tijdens mijn run was een probleem met de wolken tijdens de Johnny Silverhand-flashback aan het einde van akte 1. Wanneer je op het dak van de Arasaka-toren landt en uitkijkt over de skyline, werden veel van de wolken vervangen door zwarte dozen dat snel in- en uitging. Dit zou redelijk zijn als het een eenmalige gebeurtenis was, maar helaas was dat niet het geval.

Ik kwam soortgelijke problemen tegen op andere punten in het spel. Texturen lijken soms wazig of kunnen gewoon niet worden geladen en worden vervangen door een zwarte doos. Er waren ook problemen met sommige wegen van Night City. Overdag hadden ze een bijna plasticachtige glans met het licht dat op zo’n onnatuurlijke manier weerkaatste. Dit verbergt helaas een zeer gedetailleerd en grafisch indrukwekkend wegdek.

Afgezien van deze problemen, is de game grafisch okay. Texturen zien er geweldig uit als het geen zwarte doos betreft en het detailniveau in elk aspect van de wereld is indrukwekkend met uitzondering van de boven genoemde wegen. Je kunt dan weer wel kranten en tijdschriften lezen die op de grond zijn gevallen. Het meest indrukwekkend is de enorme hoeveelheid wapens die je tot je beschikking hebt. Elk wapen in het spel, tot aan je startpistool, is minutieus gemodelleerd en knalt net zo goed als de ontwerpen van de personages waarop je schiet.

De wereld

Voor mij was dit het gebied met de meeste problemen. Hoewel het is verbeterd, komt het lang niet in de buurt van wat aanvankelijk was beloofd. De trailers toonden drukke steegjes en drukke snelwegen waarbij elke NPC een routine had. De straten zijn echter nog steeds dunbevolkt en de personages lijken gewoon rondjes te lopen of urenlang stil te staan. Er zijn ook nog steeds herhalende karaktermodellen en af ​​en toe een low-poly karaktermodel.

Ten slotte lijkt er een nieuw probleem te zijn met de AI van NPC’s in de game. Dit is me niet veel opgevallen vóór de meest recente patch, maar NPC-coureurs lijken hun auto’s veel vaker te laten crashen. Dit raakte me zelfs tijdens missies, vooral tijdens de rit met Judy op weg om Evelyn te redden. Ze botste meer dan eens tegen barrières en blokkades tot mijn grote verbijstering. Hoewel dit opzettelijk namens de ontwikkelaars kan zijn, mag het op geen enkele manier van invloed zijn op missies.

Dit is naar mijn mening het meest teleurstellende aspect van het spel. Hoewel de wereld nog steeds fascinerend is en de game leuk is om te spelen, kan het zijn dat je het idee hebt dat je buiten loopt tijdens een covid-lockdown. Er zijn niet meer, zo niet minder, NPC’s op straat dan Grand Theft Auto 5 uit 2013 en ze zijn minder interactief dan in Skyrim uit 2011. Je vraag je dan ook nogsteeds af: Cyberpunk 2077 eindelijk speelbaar?

Aan de positieve kant zijn de omgevingen enorm indrukwekkend. Hoewel het een kleine kaart is en grotendeels beperkt is tot één stad, is de verscheidenheid aan gebieden die je tegenkomt fantastisch. Je hebt brandschoon zakelijke gebieden, vervallen sloppenwijken die worden gedomineerd door bendes, louche rosse buurten en districten met Aziatische invloeden. Op puur visueel niveau voelt het als een echte stad. Het hapert echter wanneer andere personages in de mix worden gegooid.

Conclusie

Op puur technisch niveau is Cyberpunk 2077 nu redelijk maar nog verre van perfect. Het is echter een heel ander spel dan wat in december werd gelanceerd. De game is nu veel stabieler, de graphics zijn nog steeds matig (denk aan de zwarte dozen) en het spel is vrij leeg (covid-lockdown).

De vraag is echter: moeten we dit als een ommekeer beschouwen, of levert het gewoon iets op dat dichter in de buurt komt van wat ons zeven maanden te laat was beloofd?

Iets dichter bij de belofte zou ik zeggen. Het spel was overhaast gemaakt, en nu zie je nogsteeds zwarte dozen en vraag je jezelf af “waar is iedereen?” De crunch-cultuur kwam eindelijk terug om de hogere regionen te bijten en spelers zo te irriteren dat het hopelijk de industrie voor altijd verandert. Het is een wonder dat de ontwikkelaars niet van het dak gesprongen zijn na de blunder of op zijn minst een andere baan zijn gaan zoeken. Cyberpunk 2077 blijft daarom vooral wat het is, verre van af. Wil je het spel kopen, wacht nog even en met even bedoel ik dan ongeveer twee jaar want voor die tijd zie ik het in ieder geval niet veel beter worden. Is Cyberpunk 2077 eindelijk speelbaar? Ja en Nee, je kunt je ermee vermaken maar er zijn genoeg betere spellen op de markt.

Bekijk ook:

Leave a Reply